Acının dağlandığı anlar vardır... Aramaya gerek yok, o gelir bulur... Beraber gidilen bir lokantanın kapanması bile üzüntüdür... Veyahut lokantanın yerine dükkanı çiçekçinin tutması... Gözyaşından çorba olmaz ama... Dilin, damağın yanar tuzdan... Soğutamazsın... Zamansız, kırmızı bir toka çıkar nereye saklanmışsa... Saçı toplasın diyedir küçük canavarın dişleri... Ve fakat dağıtıp ısırır, acıyan ne varsa... Yaşananları... Yaşanmak için sıraya girmiş ihtimalleri... Yapılmayanları... Sadece erkek olduğum için koridor tarafına oturmak durumunda kaldıgım, yani gam kenarının yine bana düştüğü, bir otobüs yolculuğumuz olmadı hiç uzaklara... Sen benim omzumda uyuya kalmadın hareket halindeyken... Biz dururduk... Durdurduk... Gidebilirdik oysa... Kimseden gizlenmemiş, sadece bizi gizleyen bir tatile belki... Bir akraba düğününde dans etmedik meraklı akbaba bakışları altında mesela... Çok severdim yatakta kahvaltıyı ama, buna uygun bir tepsimiz bile olmadı... Alabilirdik... Biraz daha bekleseydik... Zamanaın dövdüğü bir hüzün ustasıyım ben... Kelimelerim tuğla tuğla... Her satırbaşında turuncu intihar hissi... Aklım, dilim, cümlelerim hep geçmişte... Geçmiş geçmiş de... Ben geçemiyorum ki... Bazen duruyorum yürüdüğümüz bir yerde... Ayaklarımız diyorum, bir ara aynı anda burdaydı... Beraber bastık bu toprağa... Sahi var mıdır o güden bugüne kalan bir toprak zerreciği ? Tuhaf tutsaklığımın, her şeyden sen çıkarışımın şahidi kalmışmıdır etrafta ? Bu bardaktan su içimişti... Bu sandalyede oturmuştu... Bu bankanın önünde oturmuştuk ilk kez... Hiç gözümün önünden gitmiyor, çimenlerin üstüne denk gelmiş tavla maçımız... Elimizde soğumuş kahveler, tadi bizden önce kaçmış kekimiz... Ve ikimiz de aynı anda mars olduk kıra kıra birbirimizi... Bir Allah'ın pulu durduramadı bizi... *** Gidişine türlü anlamlar yükledim... İstesem kalırdın... İstesen kalırıdn... Gözyaşımdan düğümler attım açılması zor olsun diye umudun... Ama sevdim yinede... Seninle alakalı ne varsa sevmeye devam ettim... Son buluşmamızı sevdim... Tam giderken, beni elimden tutup çeken seni sevdim... Sarılmamızı sevdim... Arkama dönüp bakmamayı... Bizim oturduğumuz masada oturan mutlu çifti sevdim nargilecide... Ne olur hep böyle kalın... Ne olur... Bir yıldönümü gününde, engel olmadım kendime yoldan döndüm... Sen olmasanda sana giden yoldaydım, hatta birazdan evinin önünde... Ağlayarak söndürdüm yeni yasımın mumlarını... Kutlu olmadı ama!.. *** Biliyorum biz geçtik sevgilim... Bizden geçti... Başka hayatların insanlarıyız artık... Başka umutların... Başka adam... Başka kadınların... Tamam da, silebilrimisin yaşadıklarını ? Boyayabilirmisin siyahla neşeli günlerimizi ? Çıkarıp yüreğimi, kanımın söndürdüğü ateşlere atabilirmisin, yangında ilk kurtarılacakken... Yıllar sonrasına yatırlmış acılarımız var mahzenlerde... Beklenmedik bir karşılaşma anında... Bir havaalanında... Bir tesadüfler garında... Bir kafede... Ya da sinema çıkışında kim bilir... Birbirine bakan şaşkın gözler... Belki evlenilmiştir, belki çoluk coçuk duvarı örülmüş, anıların üstüne beton dökülmüştür... Işık mı en hızlıdır, ses mi kıyasında; açık farkla galip gelir o anda, hiç hesapta yokken acı... Acı hızlıdır acı... Yaşananlar bir çırpıda, dirhem dirhem koparır etini... Ama ne çare; gurur engel olur... Giyilen sahte mutluluk elbisesinin düğmeleridir tebessüm... Boğazın düğümlenir... Soğuk bir merhabadır dildeki... Ama öpmek, içine çekmek istersin dudaklarında hasretini... "Devam etseydik, tüketseydik bu kadar güzel olurmuydu" gözlerinde birikir... "Neden yok ettik birbirimiz" ağzına gelir... Susarsın, öfken hükmen mağlup olur sevdana... Çok üşürsün... Gidene, kalana, mizahı olmayan haline üşürsün... Öyle ki... "Karda donmak üzersin(dir)... Uyumak tatlı geliyor(dur) ama... Sen öldüğünün farkında değilsin(dir)" *
